मधेशमा शिक्षामन्त्री सहभागी कार्यक्रममा बोल्ने क्रममा विवाद उत्पन्न भएको घटना सामान्य विषय होइन । शिक्षा जस्तो संवेदनशील क्षेत्रसँग सम्बन्धित कार्यक्रममा मन्त्री स्वयं सहभागी हुँदा त्यहाँ शान्त, मर्यादित र सम्मानजनक वातावरण बन्नुपर्ने अपेक्षा गरिन्छ । तर शिक्षामन्त्री बोल्न थालेलगत्तै विवाद उत्पन्न हुनु दुःखद र गम्भीर विषय हो । कार्यक्रममा विचार, असहमति र प्रश्न उठ्नु लोकतान्त्रिक अभ्यासको स्वाभाविक हिस्सा हो । तर असहमति व्यक्त गर्ने नाममा कार्यक्रम नै प्रभावित हुने, वक्तालाई बोल्न नदिने वा असहज वातावरण सिर्जना गर्ने प्रवृत्तिले समस्याको समाधान गर्दैन । बरु यसले समाजमा संवाद र सहकार्यको संस्कार कमजोर बनाउँछ ।
मधेश लामो समयदेखि शिक्षा, रोजगारी, पूर्वाधार र सामाजिक विकासका विभिन्न चुनौतीसँग जुधिरहेको क्षेत्र हो । यस्तो अवस्थामा राजनीतिक दल, जनप्रतिनिधि, शिक्षक, विद्यार्थी, अभिभावक तथा नागरिक समाजबीच खुला संवाद आवश्यक छ । शिक्षा सुधारका विषयमा मतभेद भए पनि त्यसलाई छलफल र तथ्यका आधारमा समाधान खोजिनुपर्छ । शिक्षामन्त्रीले पनि जनताका गुनासा र असन्तुष्टिलाई केवल विरोधका रूपमा नहेरी त्यसको कारण बुझ्ने प्रयास गर्नुपर्छ ।
सरकारको जिम्मेवारी कार्यक्रम आयोजना गर्नु मात्र होइन, नागरिकका प्रश्नको जवाफ दिनु र विश्वासको वातावरण निर्माण गर्नु पनि हो । त्यसैले मधेशमा भएको यो विवादलाई राजनीतिक प्रतिष्ठाको विषय बनाउनुको सट्टा यसको वास्तविक कारण खोजिनुपर्छ । सम्बन्धित पक्षले संयमता अपनाउँदै संवादमार्फत समाधान खोजे मात्र यस्ता घटना दोहोरिनबाट रोक्न सकिन्छ । शिक्षा क्षेत्रलाई राजनीतिक विवादभन्दा माथि राखेर विद्यार्थीको भविष्य र सार्वजनिक हितलाई प्राथमिकता दिनु आजको आवश्यकता हो ।
